Afgelopen weekend wisten cycloteam.nl kleppers Henry van Vugt en Frank Scheffer ondanks de zinderende hitte de (ultra)cyclo Alpenbrevet in Zwitserland tot een goed einde te brengen. Lees onderstaand het korte verslag dat Frank hierover schreef.


13 augustus 2011

Afstand: 172km&275km, 5300 hm/ 7000 hm

Start in Meiringen in Zwitserland

Collen: Grimsel (2150 hm), Nufenen (2475 hm), Gotthard (2150 hm), Susten (2225).

Deelnemers: 1800 ongeveer gelijk verdeeld over 3 afstanden, waarbij de langste (platina) 275 km met 7000 hm is (met 350 deelnemers).

Klassering Frank (afstand 172km): 14e in 7.27.07.
Klassering Henry (afstand 275km): 14e in 13uur!!.

De voorbereiding was alles behalve goed.

Ik ben bijna nooit ziek. In mijn werkzame leven kan ik me niet herinneren, noch in 11 jaar bedrijfsleven, noch in 12 jaar bij Rijkswaterstaat, verzuimd te hebben. Einde winter ligt een stevige verkoudheid (kaakholte-ontsteking) wel op de loer. Dat zoiets ook middenin de zomer kan toeslaan is een nieuwe vervelende ervaring voor me. Bij terugkomst uit Turkije was de weersomslag groot en er lag behoorlijk wat werk te wachten. Ik ging er vol in en dat is slecht voor de weerstand. Het begon bij een lichte keelontsteking, ik maakte me geen zorgen, gewoon doorgaan. Toen de kaakholte aangevallen werd kon niet meer gefietst worden, maar werken doe ik vooral met het hoofd en die deed het nog. Tot het weekend voor het Alpenbrevet. Ik kon niet goed rechtop staan vanwege hoofdpijn. Het bed opzoeken was de enige optie. En het werd nog erger. Ik denk een vrij hoge pijngrens te hebben, maar werd behoorlijk op de proef gesteld. In de nachten was ik meer dood dan levend, met barstende koppijn, een brandende keel, zweten (beetje koorts) en hoge hartslag.

Dinsdag was ik het bed weer uit en probeerde wat te werken en te herstellen. Ik dacht: zaterdag is nog ver weg, ik heb 80 euro startgeld betaald + hotel gereserveerd en commitment gegeven aan fietsmaat Henry van Vugt. De lange platina afstand was het doel.

Helaas bleek de ontsteking hartnekkig, de stem was nog niet terug en op mijn werk werd ik bijna weer naar huis gestuurd. Donderdag gewoon in de auto gestapt, gelukkig reed Henry het hele stuk. Vrijdag rustig aan gedaan, het ging beter, maar de ontsteking zat nog overal en ik maakte me vooral zorgen over koppijn en de hoge hartslag (15 slagen boven normaal). Ik nam een wijs besluit: geen platina, maar goud.

Het ging veel beter dan verwacht. De adrenaline heeft de kaakholte en voorhoofd grotendeels uitgeschakeld. Af en toe een gele klodder, maar verder niet. Ben voorin meegegaan. Nufenen in 2e groep van 8 man, met dikke 15 man daarvoor. Meesten gingen rechtdoor lange afstand, ik dus linksaf de Gotthard op. Blijkt dat kasseien te zijn. Ik schakel lekker terug en neem me voor op de kleine rustig boven te komen. Viel nog niet mee. Werd paar keer ingehaald, maar bleef gewoon lekker klein trappen. Was blij dat ik boven was. Afdalen naar Andermat en 4 cola wegwerken, en door. De Susten is lang en zwaar, maar zeker in het 1e deel trap ik een mooie snelheid (die cola toch). Daarna werd't zwaar en kwamen er nog enkele langs. Bovenop 3 cola en door. Vol gas. Kon net niet 2 man inhalen. Tijd iets van 7:24. Zeeer tevreden. De benen voelden wel vreemd, na lange passiviteit en ziekte. Hartslag was hoog (ruim boven omslag) op Grimsel en Nufenen, zakte daarna weg naar 152-156, dus onder omslag. Het is bloedheet, 28 graden volle zon. Henry is op de lange afstand net binnen de 13 uur geëindigd.

Frank Scheffer