Van donderdag 13 t/m zondag 16 mei zullen Leon, Ramon en Christian namens Cycloteam.nl deelnemen aan deze meerdaagse MTB-Marathon in de Belgische Ardennen. Met deze marathon zal tevens een bedrag opgehaald worden voor het ondersteunde WNF project in de Ardennen.



Start en aankomst vinden net als bij de vorige editie plaats in Stavelot, zij het niet meer aan het sportcentrum (dakwerken) maar aan het voetbalveld van RCS Stavelot dat via zelfde toegangsweg vanuit centrum (kasseistraat) Stavelot bereikbaar is, zij het iets minder ver afdalen (zie bij NIEUWS voor routebeschrijving). 

Parcours 2010: een niet te missen ervaring qua technisch kunnen, wondermooie natuur en fysieke uitdagingen! 

13/05/2010 = ETAPPE 1 : Stavelot – Houffalize (97 km)

Voor het eerst sinds lang durven we opnieuw uitpakken met een echte PROLOOG in Stavelot! Wie inschrijft voor de competitieformule mag na het inchecken al meteen warm draaien om zo de STOCKEU aan te vallen. Een bekende helling uit Luik-Bastenaken-Luik die de eerste scherprechter wordt onder het LCMT-peloton. Deze korte beproeving (tijdopname op de top, afdaling telt niet meer mee voor de chrono) zal beslist gesmaakt worden door het publiek (afscheidnemende vrienden en familie of die-hard volgers die de LCMT intusen ook als toeristisch-supporterevenement meepikken)! Dat maakt dat de groepsstart ietsje later wordt dan in 2009. Tegen 11u moet het complete LCMT-peloton in elk geval op pad zijn voor de etappe in lijn. Meteen wacht de HAUTE LEVEE (nabij het Formule 1-circuit van Franchorchamps), waarna de bikers de ene na de andere prachtige vallei (en dito hellingen) zullen aantreffen tijdens deze Doyenne. Moulin Ruy is het eerste ´rustpunt´ (bevoorrading). Maar via Borgoumont loopt het voortdurend op en neer tot in Stoumont. Panoramisch behoort dit stuk eveneens tot het schitterendste wat de Ardennen te bieden hebben. Met de in de verte klaterende watervallen van Coo torent de karavaan hier hoog boven het landschap uit. Unieke vergezichten, afgewisseld met flink wat hard labeur, want voor dat uitzicht moet je natuurlijk iets over hebben. Een vrij snelle en bij momenten ook wel technische afdaling brengt de LCMT-bikers naar BEV.2 in Basse Bodeux (nabij de camping). ´Laag´ Bodeux vormt een oase van rust na wat reeds in de kuiten zit. Toch de maag niet overbelasten, want richting Fosse is het eerst weer flink klauteren. De finale richting Montleban (en het gehucht Hallonru waar BEV 3 zich na het dwarsen van een tweevaksasfaltweg bevindt) is bijzonder bosrijk. Tot slot wacht de afdaling naar Houffalize, dat zoals bekend in het Ourthedal ligt. Maar afdalen gaat hier zelden gestroomlijnd en ook al loopt het globaal naar beneden blijven korte uitstulpingen toch nog inspanningen vergen. De eerste 60 km zijn traditioneel de zwaarste uit de hele LCMT. Dit is en blijft een van de bijzonderste Ardennen-plekjes, zowel qua natuurlijke schoonheid als op het vlak van fysieke uitdagingen. Het laatste derde van de etappe is iets lichtlopender richting Houffalize en het aankomstdomein Ol Fosse d'Outh. 

14/05/2010 = ETAPPE 2 : genieten van het idyllische Groothertogdom!

Houffalize – Groothertogdom Luxemburg (Süre) – Bastenaken – Houffalize (102 km)
De tweede etappe werd anno 2009 al flink opgefrist. Deze Luxemburg-klassieker blijft onversneden prachtig en de vernieuwingen van vorig jaar werden unaniem geapprecieerd.
We biken in een bijne rechte lijn richting Groothertogdom, waardoor bevoorrading 1 al in Luxemburg plaatsvindt en dus niet meer op de grens zoals in 2008 nog het geval was. Na een flinke klauterpartij op het asfalt van Oberwampach volgen single tracks en bospaden mekaar op tot aan de tweevaksweg naar Doncols (kruispunt met de weg naar Wiltz). Net uit het bos opduikend staat daar de bevoorradingstent op een groene en ruime berm geposteerd. Eventjes nog volgen we die asfaltweg, maar al snel gaat het rechtsaf weer de bossen in. Bavigne is de vaste afspreekplek voor al wie wil genieten van de fameuze Süre-vallei. De MTB-lus blijft identiek want gelinkt aan vaste paden. Voorbij Boulaide hebben we nu de tweede bevoorrading in Surré geposteerd. Die krijg je echter pas na een flinke klim naar het kerkje toe. En ook na de innerlijke versterking blijft het nog even bergop gaan. Villers-la-Bonne Eau vormt als vanouds de grensovergang. Technische bospassages brengen de LCMT-bikers naar het befaamde Amerikaanse monument Mardasson. Bevoorrading is hier echter niet meer te zien. Die verplaatsten wij naar het kerkje van Noville. Dat is al vrij dicht bij Houffalize. Maar dat wil niet zeggen dat we er al zijn. Want een uniek en bosrijk MTB-stuk richting Mabompré prijkt als dessert op het dagmenu.

15/05/2010 = ETAPPE 3 : Houffalize – La Roche – Houffalize (87 km)

Etappe 3 is ietsje korter dan de andere ritten. Maar vergis je niet. Sommigen zullen allicht niet eens zoveel minder lang op de fiets zitten als gisteren. Vooral de aanloopfase is pittig. Het Ourthedal heeft dan ook heel wat te bieden aan de mountainbiker. Een snelle bevoorrading in Bérismenil kan even voor verpozing zorgen. Maar omdat we vandaag aan de competitieve deelnemers een eenmalige trip in lijn aanbieden (groepsstart dus) tot en met de top van de Col de Haussire (km 41), zal een deel van het LCMT-peloton hier weinig rust nemen. Toch is doseren niet onbelangrijk met de bijzonder lastige en onverharde beklimming van de Haussire. Wetende dat de asfaltversie tot nummer 1 in het Belgische overzichtsboek Côte-à-col werd uitgeroepen, zal ook deze MTB-helling het uiterste vergen.

Onze recente verkenning van de derde etappe bracht ons twee dagen na Pasen terug op de Col de Haussire. Om het aansluitende asfaltstuk van vorig jaar te vermijden hebben we een nieuwe route door de bossen uitgezet (onder voorbehoud van goedkeuring door Waters en Bossen, maar gezien bepijling voor wandelaars en VTT zou zulks in orde moeten komen).

Elf kilometer verder komen we aan in Samrée en vervoegen we het vroegere parcours van 2009. Maar in die 11 km worden wel 220 hoogtemeters overwonnen en nog eens zoveel bergaf gefietst. Technische stukken door een bos waarin wel nogal wat takken en omgehakt hout voor een soms chaotische bedoening zorgt. Onze eerste passage bestond dus uit veel takken aan de kant gooien, zodat de LCMT-bikers bij hun doortocht iets vlotter door zullen kunnen fietsen. Het zal overigens wel aardig meevallen, nu wij al een eerste opruimbeurt hebben verricht. Niettemin blijven wij de situatie ter plaatse opvolgen. Mocht kort voor de etappe alsnog nieuwe houtkap voor problemen zorgen, zullen wij die anders zeer mooie ruwe en technische lus schrappen. Maar wij hopen met u dat zulks niet het geval hoeft te zijn. Na een steile afdaling in het woud, rijden we immers langs een heerlijk kabbelend riviertje. Natte voeten zijn allicht onvermijdelijk, ook in mei. Maar met een aangename lentetemperatuur waren alvast wij dat zo vergeten. En dit was pas begin april. De beklimming terug naar boven was anders geen hapklare brok. Schakelen en terugschakelen was de boodschap, maar vooral ook op het juiste moment kracht zetten en je evenwicht vinden tussen het naar beneden stromend water en de afwisseling van keien en soms veenachtige stroken. Een echte mountainbiker moet niettemin in staat zijn om het grootste deel van dit traject al fietsend te doen. En ja, als je dan toch een stukje lopend moet overbruggen, de omgeving die je in ruil krijgt helpt zulks op slag te vergeten. Om de recreatieve mountainbikers die op dag 3 mogelijk al wat vermoeid zijn van dienst te zijn, zullen we het evenwel mogelijk maken om na de Haussire-passage een short-cut naar Samrée en de bevoorrading aan te bieden. Je wint zo 9 km, maar verliest wel een van de ruigste en meest typerende LCMT-passages. In geval van slecht en nat regenweer zouden we die short-cut voor allen doorvoeren. Wij hopen uiteraard dat net het tegendeel het geval zal zijn en de gele brembloemen iedereen naar dit stukje diepe Ardennenwoud zullen lokken!

De bevoorrading ligt dus in de buurt van het dorpje Samrée. Daarna gaat het weer de groene Ardeense wouden in voor heel veel bikersgenot. Na het dwarsen van de toch wel voor fietsers niet ongevaarlijke weg nabij de Baraque Fraiture (uitkijken daar!) rijden we door een stukje grondgebied van een plaatselijke gravin (met permissie!). We mogen zelfs een bevoorrading organiseren aan een grafelijke hoeve (net voor Les Tailles), vermits we de rest van het privédomein respecteren. De finale loopt stilaan dalend naar Houffalize, maar onderschat toch de soms veenachtige paden niet op deze ‘sentiers communales’ richting Dinez.
!! Op dezelfde dag wacht een technische slotfase naar de aankomst in het hoteldomein. En krijgen de 40 best geklasseerde wedstrijd-deelnemers nog een bijkomende SHORT-RACE in en rond Ol Fosse d´Outh ter afsluiting.

16/05/10 = ETAPPE 4 : Houffalize – Stavelot (95 km)

 
Deze slotrit verloopt grotendeels door Duitstalig België en vormt een complementair vierluik met wat reeds achter de rug ligt. Nog even scheren we langs het Groothertogdom (bevoorrading 1) om dan gericht koers te zetten door een grotendeels verlaten maar bijzonder mooi landschap dat Burg Reuland en Lommersweiler als bekendste stopplaatsen heeft. Genieten is zondermeer de boodschap in het frisse lentegroen dat op 24 mei toch stilaan tot volle wasdom zal gekomen zijn. Het parcours biedt voldoende uitdaging voor de van hoogtemeters houdende mountainbiker. Toch zal het melkzuur bij velen onder de deelnemers stilaan vragen om wat minder diep te gaan op die beklimmingen. Dan is het wondermooie uitzicht zeker meegenomen. Vanaf Recht komen we echt in de slotfase van deze LCMT en een keer dat je de beroemde Abdij van Stavelot in de diepte ziet liggen, weet je dat jouw fantastische mountainbike-avontuur doorheen de mooiste plekjes van de Low Countries er op zit!