De vaste route van La Roche naar Bouillon, ook wel bekend als de Transardennaise.
Jawel, een “dwars-door-alles”-rit in de Belgische Ardennen , die je 160km langs de mooiste paadjes voert.

Cycloteam heeft in het voorjaar van 2009 op 28&29 maart deze monsterrit met een enthousiaste groep bikers verreden.

Klik hier om het reisverslag van Gerard te lezen.

Het traject van deze 160 kilometer lange tocht door Wallonië slingert dwars door het hart van de Ardennen. Begin- en eindpunt zijn 2 boeiende Ardennensteden met een lange toeristische traditie, La Roche-en-Ardenne en Bouillon. Daartussen fiets je een dag lang door uitgestrekte bossen, langs oevers van rivieren met snelstromend water en door stille Ardense dorpen.


Deelnemers:

Het programma voor 28-03 zag er als volgt uit:

05:30 - Vertrek richting La Roche
08:00 - Aankomst La Roche
08:30 - Start TransArdennaise (160 km)
11:00-12:00- Tussenstop St. Hubert (na ca. 45 km)
14:30-15:30 - Tussenstop Transinne (na ca. 90 km) en voor 2e groep vervolg richting Bouillon (ca. 35 km) over de weg
17:00 - Aankomsttijd Bouillon (2e groep)
18:00 - Aankomsttijd Bouillon (1e groep)
19:30 - Diner in Bouillon

Achtergrond informatie over deze mooie (oorspronkelijke wandeltochtl) route door de Belgische Ardennen:

Als populair volksbegrip wordt onder de Ardennen zowat het hele gebied in Wallonië ten zuiden van de Samber- en Maasvallei geklasseerd. Dat klopt niet echt want delen van deze Ardennen vormen eigenlijk een apart geologisch geheel, zoals de Fagne-Famenne of de Gaume. De Transardennaise® gaat dus wel door de ‘echte’ Ardennen, een opgestuwd landschap dat zowat een half miljard jaren geleden werd gevormd. Diverse geologische veranderingen brachten sedimentaire lagen over het oude gebergte. Deze lagen erodeerden steeds opnieuw zodat het oude schiefergesteente weer aan het oppervlak kwam. Miljoenen jaren ‘slijtage’ door erosie creëerde een landschap waarvan de hoogte nu meestal tussen 200 en 600 meter ligt.



> Dit harde schiefergesteente wordt doorsneden door een aantal snelstromende rivieren: De Transardennaise® passeert enkele van de belangrijkste, zoals de Semois, Lesse, Lomme en Ourthe. De rotsige Ardennenbodem was duizenden jaren volledig bedekt met loofwoud, vooral beuk en eik. De aanplantingen van economisch meer rendabele dennen- en sparrenbossen die je nu ziet is pas 200 jaar geleden begonnen.


> Menselijke aanwezigheid was tot de Romeinse periode vooral beperkt tot kleine nederzettingen. Pas rond de 8ste eeuw, onder invloed van de opkomende macht van de abdijen, wordt het woud intensief ontgonnen ten voordele van landbouwgrond. Vandaag is nog een derde van het landschap bebost. Via de Transardennaise® passeer je enkele van de meest uitgestrekte domeinbossen, met name in de omgeving van Saint-Hubert.

> Menselijke bewoning is in de Ardennen altijd beperkt gebleven. Door de hoogte, de afwezigheid van een temperende invloed van de zee en de onvruchtbare bodem was de omgeving weinig uitnodigend om grote woonkernen te ontwikkelen. Bovenop de harde leefomstandigheden had de regio nog te maken met ziektes en oorlog; De pest roeide in de 17de eeuw hele dorpen uit en amper 65 jaar geleden kregen de Ardennezen vreselijk oorlogsgeweld te verduren bij het Ardennenoffensief.


Het gebied waar de Transardennaise® door trekt linkt een rist stille dorpen aan elkaar, samengesteld uit woningen opgetrokken in grijze steen en hout, harmonieus passend tussen weiden, snelstromend water en bossen. Industrie is hier grotendeels afwezig. Tot voor kort waren de machtige bossen naast wat kleinschalige veeteelt de belangrijkste bron van inkomsten voor de schaarse bewoners.


Voor de 21ste eeuwse MTB'er is de Transardennaise® een uitdagende manier om deze prachtige bossen, de verstilde dorpen en de rijke rurale tradities, geschiedenis en legendes van de donkere Ardennen te ontdekken.

Ontwikkeling van de Transardense route

In de jaren '60 en '70 ontwikkelde de Waalse organisatie van GR-paden (S.G.R.) een uitgebreid padennet voor lange afstandswandelaars. In de Ardennen volgen die paden vooral de valleien van de grote rivieren, zoals Ourthe of Semois. Aanvankelijk waren deze paden vooral gebaseerd op het padennet dat Maurice Cosyn en zijn Touring Club ontwikkelde in de jaren '30. Rond 1935 ontwikkelde Cosyn een eerste lange-afstandspad door de uitgestrekte wouden rond Saint-Hubert, waarbij La Roche-en-Ardenne, St Hubert en Libramont met elkaar werden gelinkt over een doorlopend pad. Met de Tweede Wereldoorlog verdween dit gemarkeerd pad weer. Decennia lang bleef een nieuwe doorsteek door het hart van de Ardennen met zijn grote donkere bossen taboe.

> S.G.R. had wel plannen voor een nieuwe Transardense Route, in de vorm van de internationale route Ardennen-Eifel, maar de creatie van dat pad gebeurde in brokken en stukken over een periode van maar liefst 20 jaar, een echte lijdensweg. Bovendien werd het traject van het Ardennen-Eifelpad drastisch gewijzigd en ingekort doordat de Franse GR-organisatie niet geïnteresseerd was in het project en het de bedoeling was dat ze op hun territorium de cirkel van de rondweg zouden ‘dichten’.

Een stukje "wandelgeschiedenis" : De 'Wandelweg van het Woud van St Hubert', een recreatief wandelpad door de centrale Ardennen rond 1935. De vooroorlogse trekker kon op het 51 km lange traject overnachting vinden in La Roche, St Hubert, Champlon en Libramont. Hij kon de trein nemen in Hatrival of Libramont. Café's waren in die tijd veel dikker gezaaid dan nu, maar behalve in de overnachtingsplaatsen kwam hij op zijn route enkel in Buse en Beausaint een café tegen, wat de geïsoleerdheid van het gebied illustreert... (kaart TCB)


Bronvermelding: http://www.trekkings.be/