Even voorstellen,
Het is begin maart van dit jaar wanneer ik me bedenk dat het toch eens tijd wordt om een soort van planning voor dit wielerseizoen te maken. Dus maar eens zoeken op internet naar een cyclo kalender. Ik kom al snel uit op de site van cycloteam.nl. Ik noteer een paar datums en pas dan kijk ik een beetje verder op de site. Wat ik lees spreekt me wel aan: fanatieke wielrenners die gericht zijn op cyclo's en marathons. Enthousiasme voor de sport, niet per se gaan voor een topprestatie in de krant, maar wel voor zichzelf. Misschien wel iets voor mij....
Er volgen wat e-mails met Christian. In een ervan vraagt hij om een kort stukje te schrijven over mezelf.
Nu ja, kort schrijven lukt me eigenlijk nooit. Het is net als met fietsen, ik ga liever wat langer in een duurtempo, dan kort en snel. Daarom ben ik eigenlijk al lang geleden gestopt met criteriums en korte wedstrijden. Maar laten we bij het begin beginnen.
Het begint ermee dat in mijn dorp (Loil) een triathlonverenigiung wordt opgericht. We hebben het over 1986, dus we hebben te maken met de zoveelste veteraan op de fiets :-). Hardlopen kon ik wel, fietsen een beetje. Maar al snel ging het fietsen veel beter dan de andere onderdelen. Het was in de tijd van de wilde wedstrijden. Lent, Stokkum, Didam, overal werden wilde wedstrijden gereden. Veel wedstrijden in Brabant. Via de trainer kom ik terecht bij de wielerclub Stokkum en twee jaar later bij de amateurs van De Zwaluwen uit Doetinchem. Ik heb daar, met onderbreking van een seizoen Stofwolk uit Neede, 6 seizoenen gefietst. In het begin reden we nog in de topcompetitie, zoals het toen heette. Naast de grote klassiekers heb ik de teleflextour en Olympia's Tour beide driemaal gereden. Uitrijden lukte wel, voorin eindigen niet.
Eenmaal gedegradeerd naar de clubcompetitie reed ik op een niveau dat beter bij me paste. Ik heb geen klassieker gewonnen, wel een aantal keren podium. Typische renner voor de tweede waaier eigenlijk. En waaierkoersen heb ik zat gereden. Meestal in Groningen, Friesland en omstreken. Eigenlijk was ik beter in de klassiekers dan in criteriums. Om die reden ben ik begonnen met veldrijden, om wat explosiever te worden. Ik deed al aan mountainbiken dus stonden er in die tijd genoeg fietsen bij mij thuis.
Tijd voor een groter huis. Van Loil, via Duiven naar Heteren. Inmiddels woon ik sinds 2,5 jaar in een klein dorpje bij Kleve, Duitsland. Heel landelijk. Het Reichswald en de bossen bij Nijmegen zijn redelijk vlakbij. Na jarenlang gewerkt te hebben in verre oorden als Nieuwegein, Hoofddorp en Brussel werk ik sinds kort in Nijmegen. Ik hoop nu wat meer gelegenheid te krijgen om te fietsen, want de afgelopen jaren kwam het er vaak niet van. Het leven als (IT-) consultant is meestal ver van huis, in hotels. Hectisch soms, omdat de omgeving waarin je werkt sterk verandert. Telkens weer aanpassen. Om een beetje te kunnen fietsen heb ik lang geleden gekozen om me te richten op cyclo's, omdat dat beter bij me past, maar ook beter combineerbaar is met een onregelmatig leven.
Ik noem zomaar wat mooie cyclo's: Otztaler, Dolomieten marathon, Marmotte. Maar ook MTB-marathons. Grand Raid Cristalp was wel de mooiste vond ik.
Maar het meest bijzondere evenement was de Tour d'Afrique. Een soort veredelde vakantiereis annex etappekoers door Afrika. In 4 maanden van Caïro naar Kaapstad. 100 fietsdagen, 11000 km. Klinkt heftig, maar was in de praktijk eigenlijk niet zo'n opgave. Althans in fysieke zin. De opgave was meer mentaal: de eentonigheid, het eenzijdige eten, ziek worden. Dat soort dingen.
Lees hier meer over deze ervaring.
Tour d'Afrique was een bijzondere gebeurtenis natuurlijk. Maar daarvoor vertellen past niet in een klein intro stukje. Wil je daar meer over weten, zie dan mijn website www.joskaal.nl
Inmiddels heb ik kennis gemaakt met Christian en al kleding ontvangen. Het wachten is op meer tijd en betere benen (gaat vaak samen) om een aantal mooie cyclo’s te gaan rijden. Ik heb ik ieder geval inschreven voor de GF Ardennaise en de GF Eddy Merckx en later in het jaar de Criquelion. Dan hoop ik jullie allemaal beter te leren kennen.
Tot ziens,
Jos
