"Oortjesprobleem = opgelost"
Het ganze wielrennen staat weer op zijn kop. Nu niet vanwege de dopingperikelen, maar om het oortjesprobleem….
Ja, anno 2011 kan een renner blijkbaar niet meer zonder een tetterende ploegleider in zijn oor. Over de voor- en nadelen kun je een gehele column vol schrijven. Nee, dat is een keertje niet mijn opzet. Dan moet je maar even verder googlen. Ik kijk liever naar een passende oplossing. Tenslotte vraagt elk probleem om een oplossing.
Belangrijkste argument vanuit de renner bekeken, lijkt me de veiligheid. En verder speelt natuurlijk ook wel een rol dat het toch verdraaid makkelijk is om even door te geven dat je met panne staat en er dus vanuit de volgwagens al op ingespeeld kan worden. Wat dat betreft kan, net als bij het Formule 1, een seconde al een verschil zijn tussen winst en verlies. Zag wat een kettingprobleempje in de laatste tour al tot de gevolg had.
Ik kan me echter niet voorstellen waarom je persé met oortjes in moet rijden. Met de hedendaagse techniek, waarbij bijna elke met wielerkoorts besmette sterveling met een (Garmin) GPS rondrijdt, lijkt het mij voor de hand liggend dat we deze communicatiemogelijkheid ook gaan inzetten voor het oortjesprobleem.
Hoe makkelijk is het toch als je op je ‘stuurboordcomputer’, die voor iedereen hetzelfde is en door de UCI ter beschikking wordt gesteld, (mooi sponsorplannetje voor Garmin? Al zal je daar mooi een Europese Aanbestedingsprocedure op los kunnen laten..), van tevoren wordt gewaarschuwd voor een auto op de weg, een fietser die tegemoet komt, een wegversmalling etc.
Gewoon een rood oplichtend scherm dat door middel van het juiste figuurtje waarschuwt voor hetgeen komen gaat. Zie je in 1 keer tijdens een koers 180 beeldschermen eerst geel kleuren met de boodschap glad wegdek 1000 meter, na 500 meter oranje en vanaf 100 meter rood. Dus niet gelijk paniek en nog even de tijd om te reageren.
Kun je dezelfde boordcomputer ook gebruiken om als renner aan te geven dat je bevoorrading wilt of dat je lek staat. Gewoon een grote knop links en eentje rechts ofzo. Geen gelul over windnadeel, gewichtsnadeel etc. Eén uniform apparaat.
Kun je vervolgens ook nog als (UCI) organisatie in samenspraak met de teams en wedstrijdorganisaties bepalen welke middelen op het apparaat nog meer mogen. Bijvoorbeeld aan iedereen laten zien wat de voorsprong is…En hoe hard je nog moet rijden om die afstand te overbruggen….Hoeven ze in de auto’s erachter ook niet meer te (hoofd)rekenen en te telefoneren….Of wat het juist daarom dat ze afgeschaft moesten worden?
Misschien een beetje simpel gesteld, maar veelal is de oplossing ook simpel. Zie in Garmin wel een mooie kandidaat om dit verder in het vat te gieten. Veronderstel dat er ook zo’n apparaatje mijn kant op komt dan hè…
En nee, we gaan niet gelijk met die boordcomputer toegang geven tot facebook, linkedin, twitter etc. Tenslotte moet een renner ook na de koers nog wat te melden hebben. Zal overigens wel aardig zijn als Robert straks in de Tour eventjes aan de voet van de Alpe d’huez een tweet de wereld in stuurt: “zet de champagne maar vast klaar. Over zo’n 40 minuten hebben we wat te vieren!”
Misschien dat we vanuit de ‘koers’ eens een reactie kunnen ontlokken. Joost, kom er maar in 
Dat de koers gecontroleerd wordt vanuit de auto om na 5min voorsprong het gat dicht te gaan rijden maakt ook geen verschil....ER RIJDEN TEN ALLEE TIJDEN MOTORS MET TIJDSVERSCHILLEN VOOR HET PELOTON!!!! De renners weten dus ook zonder oortjes hoe of wat! Als een ontsnapping slaagt is dit door de klasse van deze renners of omdat het peloton goedkeurt dat ze wegzijn!
Oortjes moeten blijven, alleen al voor de veiligheid als je het mij vraagt. Anders zoek Pedro Horillo maar eens op die kan je nog meer vertellen....
Ik ben erbij geweest in de Giro rit naar Bergamo waar Jos van Emden via zijn oortje riep: "Pedro in het ravijn"
25min later is Pedro door Alpinisten 84 meter (!!!) lager gevonden...
Zonder deze oortjes was dit niet gebeurd en was Pedro op zeker.....
Meer heb ik niet te zegen....alleen dat het goed gaat met Pedro dan, hij is nu een mens die alles kan en een mooie kijk heeft op het leven. Profrennner kon hij niet meer worden maar een vriend zal hij voor ons allen altijd zijn!


